Tekst: Monika Ocieczkova
Lubię opowieści, a najbardziej te ze szczęśliwym zakończeniem. Siedemnastoletnia córka mojej przyjaciółki przebywała na oddziale intensywnej terapii po poważnej operacji mózgu. Aby czas spędzony razem podczas wizyt mijał im szybciej i mogły się odprężyć, przyniosła jej ulubioną książkę z bajkami z dzieciństwa. I zaczęła czytać. Swoim aksamitnym głosem, swoją obecnością i znanymi opowieściami kołysała córkę do snu. Była to „Wielka księga czeskich bajek”, a po wypisaniu z szpitala zostawiły tę książkę w szpitalu dla innych pacjentów.
Schowajcie swoje skarby starannie w biblioteczce – mogą się jeszcze przydać i posłużyć szczytnemu celowi.
Kiedy szukałam klasycznych bajek dla moich dzieci, moją uwagę przykuła książka „Špalíček veršů a pohádek” autorstwa Františka Hrubína. Po raz pierwszy ukazała się w 1957 roku, została pięknie zilustrowana przez Jiříego Trnkę i stanowi ponadczasowy skarb czeskiej literatury dziecięcej. František Hrubín zadedykował ją swoim dzieciom, Jitce i Vítkovi, ich przyjaciołom oraz wszystkim dzieciom. Jest pełna zabawnych rymowanek, wierszyków i bajek wierszowanych. Do naszych ulubionych należy „Bajka o Czerwonym Kapturku”.
Podczas czytania uświadomiłam sobie, jak piękny jest język czeski i jak bardzo łączy nas język ojczysty.
W „Špalíčku” znajdziecie zarówno klasyczne bajki, jak i te mniej znane. Opowieści są przyjemne, nie straszą dzieci, są optymistyczne i nie brakuje w nich rozluźniającego humoru. Na przykład w bajce o Smolíčku odważny Smolíček wyrusza w podróż przez las, aby pomóc jeleniowi. Inne bajki, takie jak te o Všudybylu czy Nosáku, potępiają chciwość, nadmierną ciekawość i pychę. Są to opowieści zaczerpnięte z życia. W opowieści o Pięknej i Potworze przeciwstawiają się sobie bogactwo i bieda, piękno i brzydota. Jednak dzięki wszechmocnej miłości historia kończy się szczęśliwie.
Ostatnia część zawiera „Baśnie z tysiąca i jednej nocy”, które są pełne fantazji i magii oraz przybliżają nam świat Orientu. Główną opowieścią jest historia mądrej Szahrazady i okrutnego króla Szahriara. Opowieści te uczą nas, że bogactwo i władza nie są najważniejsze, ale liczy się prawdziwa miłość, rodzina i wytrwałość.
